بعضی وقتها حس می کنی دلت میخواد یه گوشه ای تنهای تنها خودت وجوری از دیده ها

پنهان کنی که هیچ کس نتونه چیزی بهت بگه، از اون حرفهایی که اصلا دوست نداری

بشنوی.

گاهی انقدر حواست پرت یه ستاره میشه که اگر کسی ببینه، شاید بگه بیچاره دیوونه شده. یه

وقتهایی هم دلت میخواد فریاد بزنی، فریادی که هیچ کس نشنوه. بعضی وقتها که روز و

شبش فرقی نمی کنه و فکرت به هیچ جا نمی رسه ، یهو دلت میخواد شاعر بشی و تمام

کلمات دنیا رو توی یه صفحه کاغذ بگنجونی...

و تو همین لحظه هاست که یکی از راه میرسه و یه جوری نگات میکنه و میگه: "مگه عاشق

شدی؟"